Inde Praestos, et ipsam Indiae gentem, perventum est. Porticanus rex erat, qui se munitae urbi cum magna manu popularium incluserat. Hanc Alexander tertio die, quam coeperat obsidere, expugnavit. Et Porticanus, cum in arcem confugisset, legatos de condicione deditionis misit ad regem; sed antequam adirent eum, duae turres cum ingenti fragore prociderant, per quarum ruinas Macedones evasere in arcem, qua capta Porticanus cum paucis repugnans occiditur. Diruta igitur arce et omnibus captivis venundatis, Sambi regis fines ingressus est multisque oppidis in fidem acceptis validissimam gentis urbem cuniculo cepit. Barbaris simile monstri visum est rudibus militarium operum: quippe in media ferme urbe armati terra existebant nullo suffossi specus ante vestigio facto. LXXX milia Indorum in ea regione caesa (esse) Clitarchus est auctor multosque captivos sub corona venisse.

Poi si giunse presso i Presti, anch'essi popolazione dell'India. Loro re era Porticano, che si era asserragliato con un nutrito esercito di sudditi in una città fortificata. Alessandro la espugnò dopo tre giorni di assedio. E Porticano, dopo essersi rifugiato sulla rocca, inviò al re dei messi per trattare le condizioni della resa; ma prima che essi arrivassero da lui, con gran fragore erano crollate due torri, attraverso le cui rovine i Macedoni penetrarono sulla rocca; dopo che questa fu espugnata, Porticano, che resisteva con pochi uomini, venne ucciso. Quindi, abbattuta la rocca e venduti tutti i prigionieri, Alessandro entrò nel territorio del re Sambo; e dopo aver accettato la resa di molte città, prese la più forte città di questa gente attraverso un condotto sotterraneo. Ai Barbari, inesperti di costruzioni militari, esso sembrò simile ad un prodigio; infatti gli armati spuntavano dal terreno quasi in mezzo alla città, senza nessuna traccia della galleria scavata in precedenza. Clitarco testimonia che in quella regione furono massacrati ottantamila Indi e che molti furono venduti come schiavi prigionieri di guerra.