urbs Roma aeterna erit; semper gentes reget, iustitiam et aequitatem populis dabit, maiorum morem servabit. In periculis et insidiis socii Romam adiuvabunt, auxilium non negabunt, bella una cum Romanis gerent. Si hostes urbem oppugnaverint, Romani eos (li) facile profligabunt; nam civium virtus et militium audacia patriam defendent. Cum (quando) Pyrrhus, nobilis Epirotarum rex, in Italiam cum multis militibus venerat et apud Heracleam et Ausculum Romanos vicerat, Romani forti animo clades toleraverant novasque copias comparaverunt; tum Pyrrhus, per (per mezzo di) Cineam legatum, virum acris ingenii et magnae eloquentiae, pacem aequis condicionibus senatoribus proposuit; at Appius Claudius, senex et caecus, in curiam venit ibique gravi oratione pacem dissuasit. Itaque hoc (questo) fuit senatus responsum: "Nulla (nessuna) pax erit inter Romanos et Epirotas, nisi Pyrrhus Italiam reliquerit

Roma sarà una città immortale; sempre governerà le genti; darà giustizia ed equità al popolo, conserverà le usanze degli antenati. Nei pericoli e negli agguati gli alleati salveranno Roma, non rifiuteranno l'aiuto, guerreggeranno con i Romani. Se i nemici avranno assalito la città, i romani li sbaraglieranno facilmente; infatti la virtù dei cittadini e l'audacia dei soldati difenderanno la patria. Quando Pirro celebre re degli Epiroti, era giunto in Italia con ingenti trupppe e Eraclea e Ascoli, sconfisse i romani. I romani con forza d'animo avevano tollerato le perdite e avevano allestito un nuovo esercito; allora Pirro, per mezzo dell'ambasciatore Cinea, uomo di indole violenta e di grande eloquenza, offrì la pace con condizioni favorevoli al senato; ma Appio Claudio, vecchio e cieco, andò lì e sconsigliò l apace con un autorevole discorso. Questa fu dunque la risposta del senato: "Tra epiroti e romani non ci sarà nessuna pace, se Pirro non avrà abbandonato l'Italia