Noctu, cum cuncti Langobardi quiescerent, subito in eos Hunni irruerunt, plures sauciaverunt, multos prostraverunt et ipsum Agelmundum regem interfecerunt, eiusque filiam abstulerunt. Resumptis tamen viribus, Langobardi Lamissionem sibi regem constituerunt. Qui, iuvenili aetate fervidus et ad bellum promptior, Agelmundi necem ulciscendi cupidus, in Hunnos arma convertit. Sed primo proelio commisso, Langobardi hostibus terga dantes, ad castra refugerunt, Tunc rex Lamissio, ista conspiciens, magna voce omnes milites admonere coepit ut memoriam repeterent quomodo eorum regem hostes iugulavissent et quam miserabiliter eius filiam captivam abduxissent. Postremo eos hortatus est ut se suosque armis defenderent, dicens melius esse in bello animam efflare quam hostium ludibriis subiacere. Tandem hortatu exemplisque regis, qui primus ad bellum prosilierat, accensi, Langobardi in hostes inruunt, atrociter pugnant, magna clade hostes prosternunt, et tam regis sui mortem quam iniurias suas ulciscuntur. Tunc magna praeda potiti, ad expetendos belli labores audaciores facti sunt.
A notte alta, mentre tutti i Longobardi riposavano, all'improvviso si precipitarono tra di loro gli Unni, ferirono molti, molti abbatterono e uccisero lo stesso re Agelmundo e portarono via sua figlia. Tuttavia recuperati gli uomini, i Longobardi stabilirono re Lamissio. Ed egli impetuoso per la giovane età e pronto alla guerra desideroso di vendicare la morte di Agelmundo volse le armi verso gli Unni. Ma dapprima intrapresa la battaglia i Longobardi, rivolte le spalle ai nemici, si rifugiarono agli accampamenti. Allora il re Lamissio, vedendo questo, con grande voce cominciò ad ammonire tutti i soldati per richiamare alla mente in che modo i nemici avessero ucciso il loro re e come lamentosamente avesseroportato via la sua figlia fatta prigioniera. Infine li esortò a difendere se e loro con le armi dicendo essere meglio espirare l'anima in guerra che corrompere con beffe i nemici. Infine per l'incitamento e agli esempi del re, che per primo si era gettato in battaglia, eccitati i Longobardi irrompono contro i nemici, combattono atrocemente, sbaragliano i nemici con una grande sconfitta e vendicano tanto la morte del loro re, quanto le loro offese. Allora conquistato un grabde bottino divennero più audaci nel ricercare le fatiche della guerra.